Carrie – Stephen King

Achterflap: Carrie White is een onopvallende tiener, zoals e duizenden rondlopen. Niet spectaculair mooi, niet lelijk. Ze wordt opgevoed door haar godsdienstwaanzinnige moeder, die niet wil begrijpen dat ook Carrie weleens leuke kleren aan wil. Op school is ze een makkelijke prooi voor de populaire meiden en jongens om te pesten. Carrie is dan ook vreselijk blij wanneer ze voor het eindejaarsfeest gevraagd wordt door de mooiste jongen van de klas, om met hem naar het feest te gaan…

Ik las dit boek al eerder, een aantal jaren geleden op de Liegewiese van het zwembad in Brigerbad (CH). Het is intussen één van mijn favorieten.
Stephen Kings eerste boek is waarschijnlijk ook zijn dunste. Het is geen horror zoals IT, maar eerder een schrijnend drama waarvan de fatale afloop al van in het begin over je schouder mee gluurt. Ook typisch voor King zijn de wisselende vertelstandpunten, die je een beter inzicht in het gebeuren geven en alles nog spannender maken.
Een kort, maar krachtig boekje!

*8/10*

Dracula – Bram Stoker

Achterflap: “Jonathan Harker brengt een bezoek aan de mysterieuze graaf Dracula in Transsylvanië om de aankoop van een Londens landhuis af te handelen. Na verloop van tijd merkt hij dat de griezelige graaf er vreemde gewoonten op na houdt, zoals het drinken van mensenbloed. Ternauwernood weet hij te ontsnappen.”

Méér van de achterflap van deze hernieuwde uitgave van een klassieker ga ik niet overtypen want die verraadt het ganse verhaal en geeft trouwens zelfs compleet foute informatie, wat mijn hekel aan achterflappen enkel versterkt.

Bon, het verhaal. Dat is eigenlijk flinterdun, zoals griezelverhalen zo vaak zijn. Moest iemand in deze eeuw een soortgelijk verhaal produceren, zou hij weggefloten worden en nog niet eens de drukker halen. Stoker had het geluk dat zo’n verhaal nog niet eerder gepubliceerd was en het zo nauw aansluit bij het bijgeloof van zijn tijd. Door het populaire karakter en de vele religieuze uitwijdingen en de weinig kunstzinnige teksten kan het trouwens nauwelijks ‘literatuur’ genoemd worden, waarschijnlijk is het daarom ook niet terug te vinden in mijn bijbel ‘Literaire verbeelding’.

Typerend voor Stokers tijd is de ongelooflijk religieuze visie, het goede versus het kwade, wat de personages wel goed van pas komt in de vorm van crucifixen en hosties e.d. om tegen hun vijand te vechten. Nog typisch is de conservatieve, neerbuigende houding van mannen tegenover vrouwen. Zo wordt ergens letterlijk gezegd door de geweldige professor Van Helsing (en ik citeer): “Ah, die fantastische madame Mina! Ze heeft het brein van een man, van een zeer begaafd man, en het hart van een vrouw.” Alsof vrouwen níet begaafd kunnen zijn! Zulke opmerkingen worden over het ganse boek gemaakt, stereotypen te over dus.

Stoker maakt gebruik van de dagboeken van de verschillende personages om zijn verhaal te vertellen. Hij let er wel voor op geen enkele gebeurtenis twee keer te verhalen dus zo sluiten de verschillende dagboekfragmenten netjes op elkaar aan.

Ik ga niet zeggen dat u dit boek gelezen móet hebben, maar ‘t doet deugd om een ouder griezelverhaal te lezen en te weten waar alle Griezelbussen en Stephen Kings van deze tijd vandaan komen.

* 8/10 *

Eclips – Stephenie Meyer

Evil vampier Victoria’s woede is nog niet geblust en ze zint nog steeds op bloederige wraak. Ze bijt een heel leger bij elkaar om Bella te kunnen vermoorden, maar haar vampierfamilie krijgt hulp van de weerwolven – een oplossing waarmee ik honderd bladzijden eerder op de proppen kwam dan die bende gezworen aartsvijanden.

Bella beseft eindelijk dat ze wél verliefd is op haar weerwolf, maar dat haar hart onvermijdelijk bij Edward hoort – wat is dat toch met Meyers onuitstaanbare geloof in ‘the one’, dat bij weerwolven zelfs volledig onvermijdelijk is waardoor het tussen Bella en Jacob nooit had kunnen lukken btw?

Mja, sorry als ik met bovenstaande zinnetjes het ganse derde Twilightdeel heb samengevat en daarmee dus ook de plot heb verraden, maar het verhaal wordt zwakker met elk deel en bewijst zo eens te meer dat sequels op niks trekken en totaal overbodig zijn. Als je als schrijver niet alles in één boek kan vertellen, word dan aub een soapschrijver. En nee, je bent pas een schrijver als je weet waar je verhaal moet eindigen om de boel nog een béétje geloofwaardig te houden.

Inleven in om aandacht zeurende Bella en haar onbaatzuchtige vampier gaat me daarnaast steeds moeilijker af. Sorry maar ik vind Jacob véél leuker… Bella’s angst om te trouwen is overdreven banaal, Edwards preutsheid zorgt voor een irritant halfbeantwoorde “Kunnen vampiers nu seks hebben of niet?!” vraag en gebeten wordt ze ook nog steeds niet.

Op naar het vierde deel, dat blijkbaar nog niet uit is. Houden zo, zodat ik niet direct in de verleiding kom om mijn tijd en geld eraan te verspillen.

* 7/10 * omdat het las als een trein. Op de trein, maar ook op de sofa.

Nieuwe maan – Stephenie Meyer

Achterflap: “Voor Bella Swan is slechts één ding belangrijker dan het leven zelf: Edward Cullen. Maar verliefd zijn op een vampier is nog veel gevaarlijker dan ze ooit had kunnen denken. Edward heeft Bella al eens gered uit de klauwen van een slechte vampier, maar nu hun gewaagde relatie alles wat hen lief is bedreigt, komen ze pas echt in de problemen.”

Die achterflap slaat echt nergens op. Bella, lieve Bella, wordt in het begin van dit tweede Twilightdeel door Edward gedumpt. Hij en zijn familie zoeken andere oorden op en ze laten arme Bella alleen achter. En dat terwijl de bloeddorstige Victoria daar nog ergens rondzwerft. En plots stikt het in dat saaie dorpje ook nog eens van de weerwolven, ‘s vampiers grootste vijand. Uiteraard blijkt één van haar aanbidders (want die heeft ze blijkbaar genoeg), de in den beginne zonnige Jacob, één van hen te zijn. Klaar om haar met zijn stoere brede borstkas te beschermen tegen die boze vampiers! O dilemma: Edward-Jacob, vampier-weerwolf? Edward keert net op tijd terug in haar leven om de keuze voor haar makkelijker te maken. Terwijl die saaie sufkop haar niet eens in een vampier wil veranderen! (Maar ik vermoed dat Meyer dat wil behouden als climax voor het vierde en laatste deel. Als het al gaat gebeuren.)

Maar dat dat kieken van een Bella op ‘t einde zijn huwelijksaanzoek bijna afwijst, kan er bij mij niet in.

Bon, dit tweede deel was nog steeds meeslepend, maar te veel toevalligheden in één verhaal. Hoog tijd dat Bella verandert zodat ik eindelijk te weten kan komen hoe vampiers seks hebben. En hoe zit dat als Bella, momenteel immers nog mens en vrouw zijnde, menstrueert? Dan verscheuren die bloedzuigers haar toch metéén?
Zou Meyer ergens een FAQ over haar vampiers hebben?

Twilight – Stephenie Meyer

Achterflap: Als Isabella Swan naar het regenachtige Forks verhuist en de mysterieuze en aantrekkelijke Edward Cullen ontmoet, neemt haar leven een spannende en beangstigende wending. Edward, met zijn krijtwitte huid, gouden ogen, betoverende stem en bovennatuurlijk gave, is zowel onweerstaanbaar als ongenaakbaar. Tot nog toe heeft hij zijn ware identiteit verborgen weten te houden, maar Bella is vastbesloten achter zijn duistere geheim te komen.

Gelezen omdat ik zo nieuwsgierig was naar hoe terecht de hele hele mediaheisa rond dit moderne vampierenverhaal is. De ene is er héél lovend over, de ander kon het boek niet uitstaan; de meningen zijn verdeeld maar iedereen heeft er wel één. Ik was vanaf bladzijde 1 compleet weg van Bella. Misschien omdat ik mijn hart altijd verlies in liefdesverhaaltjes; kan er niet aan doen, ze slepen me mee, ik word het hoofdpersonage dat den prooi valt aan die allesoverheersende liefde en niemand die me dan nog tegenhoud om het boek in één ruk uit te lezen.
Dat je uit de laatste zinnen niet kunt afleiden of Edward Bella nu gebeten heeft of niet, ergerde mij mateloos. Gelukkig bracht de film (en het lezen van de achterflap van het vervolg) meer opheldering.
Leest vlot weg en is heerlijk romantisch soms!!

* 8/10 *

Grieselstate – Anthony Horowitz

Een ‘klassieker’ uit mijn kindertijd, die me (nu ik hem jaren later eens herlezen heb) vaag aan Harry Potter doet denken! De leraars zijn griezels: een weerwolf, een mummie, een tweekoppige directeur, een vampier enzovoorts, en ze onderwijzen magische dingen…? Does it ring a bell?

Alleen gaat het er op Grieselstate iets ruwer aan toe dan op Zweinstein. De onwetende leerlingen worden naar het eiland getransporteerd, daar gedumpt en ze kunnen er niet af tenzij één keer per jaar een dagje. In de nacht voor hun 13de verjaardag krijgen ze de keuze: de dood of magie? Geen weg daartussen…

De eerste bladzijdes van het boek zijn typische Horowitz-humor… Zalig

“Toen ik zo oud was als hij,” kreunde hij (Davids vader), “sloot mijn vader me een week achter elkaar op in de bezemkast zonder eten of drinken, als ik met een slecht rapport thuis kwam. Een keer heeft hij me met de sleepkabel achter zijn auto gehangen en is toen de snelweg opgegaan – en dat was nog maar omdat ik tweede in plaats van eerste van de klas was met Latijn.”
“Wat zouden we toch verkeerd hebben gedaan?” snikte mevrouw Eliot terwijl ze zich de haren (met paarse spoeling) uit het hoofd trok. “Wat zullen de buren wel zeggen als ze erachter komen? Ze zullen me uitlachen! Ik ben verloren!”
“Als ik met zo’n rapport had durven thuiskomen,” zei meneer Eliot, “dan had mijn vader me vermoord. Hij zou me hebben vastgebonden op de spoorbaan en gewoon gewacht hebben op de sneltrein.”
“Misschien moeten we maar rondvertellen dat we geen zoon hébben,” jammerde mevrouw Eliot. “Of we kunnen zeggen dat hij een heel enge ziekte heeft gehad. Of dat hij van een rots is gevallen…”
(…)
“Als je moeder er niet was geweest, zou ik je een stevig pak slaag gegeven hebben. Er wordt te weinig geslagen hier in dit huis, als je het mij vraagt. Toen ik zo oud was als jij, kreeg ik elke dag een pak slaag met het rietje, en dat heeft me niets geen kwaad gedaan.”
“Nu ja, een beetje toch wel”, mompelde mevrouw Eliot.
“Onzin!” Meneer Eliot duwde zijn elektrische rolstoel een eindje bij de tafel vandaan. “Daardoor ben ik juist geworden wie ik ben!”
“Maar lieveling, je kunt niet meer lopen…”
“Goede manieren zijn letterlijk álles waard.”

Dus kindjes: braaf zijn en goede puntjes halen hé