Een Griekse tragedie (bewerkt door een zekere J. Boonen) van ééuwen geleden, moesten we lezen voor Europese Literatuur.
Een verhaal uit de Thebaanse cyclus, je weet wel waar Oedipus zijn vader vermoordt (zonder dat hij weet dat het z’n vader is) en met z’n moeder trouwt (zonder dat hij weet dat het z’n moeder is) en zo wordt hij koning van Thebe. Als hij ontdekt wat voor gruwelijke dingen hij op z’n geweten heeft, steekt hij z’n ogen uit – van die gruwelijke details hielden de Grieken nogal. Vandaar dat het heden ten dage nog altijd leuk is om te lezen, want gevoel voor drama hadden ze wel!
In dit verhaal gaat het dus om Antigone, de dochter van wijlen Oedipus. Haar broers, aan wie de troon van Thebe toebehoort na de dood van hun vader, krijgen ruzie en Polyneikes valt de stad aan. Beiden komen om en Kreoon, de broer van Antigones moeder, neemt de macht over en verbiedt de begrafenis van Polyneikes.
In die tijd was het een ‘recht van de goden’ om begraven te worden want anders kon je niet naar de Onderwereld en moest je ziel voor eeuwig over de aarde blijven dwalen. Antigone wilde haar broer dus stiekem begraven maar werd uiteraard betrapt, en ter dood veroordeeld door haar oom, die haar liet opsluiten. Zijn zoon, Antigones neef én verloofde, was het niet eens met de beslissingen van zijn vader en ging haar opzoeken.
Kreoon kreeg intussen een ziener over de vloer die hem waarschuwde voor de gevaren om de wetten van de goden te tergen, bloed zou vloeien! Kreoon begon in te zien dat hij fout bezig was en haastte zich naar Antigones cel, maar het meisje had zich verhangen en zijn zoon pleegde zelfmoord naast haar lijk. Toen Kreoons vrouw dat hoorde, benam ook zij zich van het leven.The end. En nee, in tragedies is dat nooit een happy end…
Zo, nu hoeven jullie het niet meer te lezen! 
Recente reacties