Het laatste hoofdstuk – Laila Aboezaid

Achterflap: Hoofdpersoon is Aisja, een zelfstandige jonge vrouw met duidelijke principes. Ze vindt het belangrijk om onafhankelijk te zijn, hoewel ze graag zou willen trouwen. Helaas hebben de mannen die zij ontmoet – en trouwens ook veel vrouwen – minder of in elk geval andere principes dan zij. Aisja ontmoet intelligente en teleurgestelde, lieve maar liegende, ambitieuze en bange mannen. In haar gesprekken en contacten met mannen en haar reflectie op de relaties die ze met hen heeft, stelt zij zichzelf belangrijke levensvragen over religie, liefde en trouw. De werkelijkheid, zo ervaart zij, is echter weerbarstig: bedrog, corruptie en verraad zijn terugkerende problemen in een maatschappij waarin verborgen verlangen het leven lijken te overheersen. Sommige mensen proberen de werkelijkheid naar hun hand te zetten door magie aan te wenden.

Een verwarrend boek, want de achterflap laat het uitschijnen alsof Aisja het hoofdpersonage is terwijl elk nieuw verhaal over andere mensen lijkt te gaan zonder overeenkomsten met of verwijzingen naar het vorige. Die verhalen op zich waren wel mooi, maar omdat het verband ertussen mij volledig ontging, vond ik het niet meteen de moeite waard.

Als gevolg van liefde – Sulaiman Addonia

Achterflap: Naser, een twintigjarige Soedanese vluchteling, leidt een eenzaam bestaan in Saoedi-Arabië. Het leven als immigrant is hard en Naser kan alleen maar dromen, van zijn verloren moeder en van de liefde. Wanneer een gesluierd meisje hem een briefje voor de voeten werpt, krijgt zijn leven plotseling kleur. Dit briefje, een liefdesverklaring, is een symbool van hoop en tevens het begin van een levensgevaarlijk spel, want buitenechtelijke relaties worden door de zedenpolitie wreed afgestraft. In het diepste geheim wisselen de geliefden brieven uit en het lukt ze elkaar te ontmoeten. Hun liefde wordt een daad van verzet, want eenmaal ontdekt zullen de gevolgen voor Naser en zijn Fiore rampzalig zijn.

Wauw. Dit is een liefdesverhaal om ‘u’ tegen te zeggen. Eindelijk eens niet het gewone ‘boy meets girl and they live happily ever after’ of ‘verboden liefde, tragisch einde’ concept! Het lijkt ongeloofwaardig, twee mensen die van elkaar gaan houden via piepkleine briefjes, zonder dat hij haar zelfs maar onder haar boerka heeft kunnen zien; het enige waaraan Naser zijn Fiore kan herkennen op straat, zijn haar knalroze schoenen die afsteken tegen het saaie zwart-witte patroon van het leven in Saoedi-Arabië. Het lukt ze om elkaar te ontmoeten zonder pottenkijkers en ze zijn een tijdje gelukkig, tot Naser wordt opgepakt door de zedenpolitie en het land wordt uitgezet. Hoe het verder afloopt, moet je als lezer maar zelf verzinnen. In mijn verbeelding leefden ze nog lang en gelukkig…