Londen, eind 19de eeuw. Sugar zit al zes jaren in het vak als ze op haar 19de ‘Maison Castaway’ verlaat om de privé-hoer te worden van William Rackham, een rijke parfumfabrikant. Ze krijgt een mooi optrekje en alles wat haar hartje begeert aan materiële zaken, maar eigenlijk zit ze gevangen en moet ze zich vervelen tot William langskomt. Hij is dan ook een drukbezette zakenman, en thuis gaat het allesbehalve goed: zijn echtgenote Agnes is lichtjes gestoord en naar zijn dochtertje Sophie kijkt hij amper om.
Als Sugar de kans krijgt om Sophies gouvernante te worden, kan ze weer een trede hoger klimmen op de sociale ladder.
In deze omvangrijke geschiedenis spelen ook andere personages een rol: de eeuwige vrijgezellen Bodley & Ashwell die ervan houden om de beau monde te choqueren met hun zgn. wetenschappelijke werken; juffrouw Fox die prostituees aan een schoner beroep probeert te helpen; haar vader, dokter Curlew, die de huisdokter van Agnes is en er vreemde onderzoeksmethodes op na houdt; Henry Rackham, Williams oudere broer die graag geestelijke wil worden maar die niet zulke devote gevoelens koestert voor juffrouw Fox; enzovoorts. Stuk voor stuk levensecht geschetste, markante figuren.
Je zag William als het ware evolueren van een vertwijfelde jongeman zonder toekomstvisie naar een hardwerkende zakenman die net zo kortzichtig en schijnheilig blijkt als alle andere Londense mannen (zeker waar het vrouwen betreft).
Door de aanbevelingen hier in Blogland en elders, heb ik mij uiteindelijk aan deze klipper gewaagd. Daar heb je moed én tijd voor nodig, want het boek telt 955 pagina’s! Het is je aandacht echter meer dan waard.
Het komt misschien wat traag op gang doordat je in het begin nogal omslachtig door de verteller op sleeptouw wordt genomen door Londens smerige achterbuurt, maar eens die bemoeial met zijn commentaar uit beeld verdwijnt, vlot alles tot je wordt meegesleept en je het boek niet meer opzij kan leggen.
Het enige minpunt vond ik het einde. Ik heb een hekel aan open eindes en dit is zo abrupt: er is geen enkele aankondiging, geen enkele voorbereiding, neen het is alsof de schrijver plots besloot dat het zo welletjes was, boem patat finito, of misschien had hij zelf geen idee waar het naartoe zou gaan.
Het zorgt er wel voor dat Sugar nog dagenlang door je hoofd blijft spoken. En dat was waarschijnlijk Fabers bedoeling, want voor of tegen, iedereen die tot de laatste pagina heeft volgehouden, heeft z’n mond vol van dit boek (google maar eens!) en kan Sugar niet loslaten. Alsof ze een echte persoon is geworden, die je vandaag of morgen op straat zou kunnen tegenkomen in haar favoriete groene jurk en met een bonnet op haar weelderige rode haren.
Faber schreef een vervolg, namelijk De appel met de misleidende ondertitel Nieuwe Lelieblank-verhalen. Misleidend omdat de hunkerende fan hoopt dat het verder zal borduren op Sugars belevenissen daar waar die in Lelieblank eindigden, maar dat is dus niet zo. Misschien dat ik het binnenkort eens lees, als dit bezonken is!
*9/10*
Achterflap: Vaudeville in de Victoriaanse tijd: oesterverkoopster Nancy raakt geobsedeerd door Kitty Butler, een vrouw die in de revue optreedt als man. Al snel staan ze samen op de planken in theaters in Londen en krijgen ze een hartstochtelijke relatie.
Recente reacties