Achterflap: Oorlog doemt op aan de horizon. De strijd tussen Pompeius, de dictator van Rome, en Iulius Caesar kan niet uitblijven. De jonge generaal keert met al zijn generaals en vier legioenen veteranen terug van zijn triomfen in Gallië en Engeland. Hij is de Rubicon overgestoken en marcheert richting Rome. Hij heeft veel zelfvertrouwen en voelt zich zeker van zijn toekomstige rol. Hij is overtuigd van zijn rechtsgeldigheid als machthebber; de macht behoort hem toe, hem alleen.
Het is echter nooit gemakkelijk om tegen je eigen volk te vechten. Zelfs als Caesar zich gesteund weet door Brutus, Marcus Antonius en Octavianus is zijn overwinning in Rome onzeker. Zullen zijn vrienden aan zijn zijde blijven vechten? Bovendien bestaat het Romeinse Rijk uit meer dan Rome alleen. In Spanje, Afrika, Griekenland en Klein-Azië zijn de legioenen trouw aan Pompeius en de Romeinse staat…
Dit is een verhaal over ambitie en loyaliteit, vriendschap en macht, liefde en oorlog. Een episch verhaal dat zich afspeelt in Rome, Griekenland en Egypte en laat zien hoe overweldigend succes zelfs de beste kan veranderen.Eerste zin: Pompeius zette elk woord kracht bij met een hamerslag: “En daarom wordt Caesar, door zijn eigen daden, verklaard tot vijand van Rome.”
In dit laatste deel wordt ook het laatste deel van Caesars leven beschreven. Ik heb altijd opgekeken naar die man, ja zelfs tijdens het moeten vertalen van de ongelooflijk saaie rapporten uit ‘De Bello Gallico’ in ‘t middelbaar. Er is iets aan hem, iets… onweerstaanbaars, dat ook Cleopatra gevoeld moet hebben toen ze hem voor het eerst ontmoette, en alle andere vertrouwelingen van deze grootse Romein. Spijtig dat net zijn eerzucht zijn ondergang moest worden…
Dit boek is het boek van “Tu quoque fili mi?” en “Alea iacta est”. Iedereen kent de afloop, maar de manier waarop Iggulden het beschrijft, is zo levensecht dat ik de messteken bijna kon voelen. Voor het eerst kon ik begrip opbrengen voor die moord, voor het eerst begreep ik hoe Brutus zich gevoeld moet hebben toen Julius hem verraadde, voor het eerst vond ik het gerechtvaardigd – maar uiteindelijk werd de republiek niet gered want na Caesar eiste zijn succesvolle erfgenaam Octavianus de kroon op en werd hij de eerste keizer in een lange, bloederige lijn… Maar dat is een ander verhaal!
Hoog tijd om verder te kijken naar Rome!
* 8/10 *


Recente reacties