De vrouw die met vuur speelde – Stieg Larsson

Achterflap: “Drie moorden, één avond. De slachtoffers zijn twee journalisten die voor Millennium werkten aan een publicatie over mensensmokkel, en Nils Bjurman, de voogd van Lisbeth Salander. Op het moordwapen worden de vingerafdrukken aangetroffen van Lisbeth. Het hele politieapparaat komt in beweging, maar Lisbeth is onvindbaar. Blomkvist, overtuigd van Lisbeths onschuld, gaat langzamerhand een verband zien tussen de drievoudige moord en het artikel in wording over vrouwenhandel. Dan wordt een vriendin van Lisbeth ontvoerd door een motorbende. Salander laat het aankomen op een bloedige confrontatie met de onzichtbare bendeleider, Zala, een bekende uit haar verleden…”

Damn, die achterflap zegt blijkbaar heel veel; ik had hem zelf maar half gelezen. Maar goed ook, want zo ken je de grote lijnen van het verhaal al en weet je, in combinatie met Lisbeths intussen beruchte reactie op onrechtvaardigheid, waaraan je je kan verwachten: urenlang spanning!

Dit tweede deel van de Millenniumtrilogie bouwt ook weer heel langzaam op. Vooral het deel waar Lisbeth inkopen gaat doen voor haar nieuwe appartement, vond ik er vér over gaan: moet de lezer nu écht precies weten welke meubels, met naam en toenaam, Lisbeth in de Ikea koopt?!
Er komt pas een beetje vaart in op pagina 194 en voorheen mis je eigenlijk niet veel, moest je dat zomaar overslaan. Dat maakt die 568 bladzijden al meteen een stuk minder onoverkomelijk.

* 8/10 *

Mannen die vrouwen haten – Stieg Larsson

Achterflap: “Mensen hebben altijd geheimen. Het is alleen de vraag hoe je daarachter kkomt.” – Lisbeth Salander.
Twee tegenpolen. Mikael Blomkvist en Listbeth Salander. Hij is een charmante man en een kritische journalist van middelbare leeftijd, en uitgever van het tijdschrift Millennium. Zij is een jonge, gecompliceerde vrouw met zwartgeverfd haar, piercings en tatoeages, én een uitermate goede hacker. Samen vormen ze een ongewoon, maar sterk team.
Mikael wordt benaderd door oud-zakenman Henrik Vanger. Veertig jaar geleden is de zestienjarige Harriët Vanger op mysterieuze wijze verdwenen en vermoedelijk vermoord. De zaak is echter nooit opgelost en inmiddels verjaard. Toch wil Henrik Vanger graag dat Mikael zich hier nog eens op stort. Aanvankelijk lijkt het onderzoek nergens op uit te lopen. Totdat Mikael met behulp van Lisbeth op een spoor stuit dat rechtstreeks naar een zeer duister en bloedig familiegeheim voert…

Een spannende detectivethriller, gezien vanuit de standpunten van snuggere vreemde eend in de bijt Lisbeth en vrouwenloper Mikael. Ja laat ons duidelijk zijn, ik mocht onze monofobe Mikael niet echt, de manier waarop hij als vanzelfsprekend in het rond neukt, en dan die willige vrouwen die er niks op tegen hebben dat zij voor hem niet de enige zijn; die zijn al blij dat iemand hen nog wil, zo lijkt ‘t. Enfin, behalve aan dit feit heb ik me nergens aan kunnen ergeren. Het verhaal ontwikkelt zich langzaamaan, leidt de lezer steeds dieper in de intriges, roddels en duistere geheimen van de omvangrijke Vangerfamilie, tot je je niet meer kan losmaken en dag en nacht zou willen voortlezen…

* 8/10 *