Dracula – Bram Stoker

Achterflap: “Jonathan Harker brengt een bezoek aan de mysterieuze graaf Dracula in Transsylvanië om de aankoop van een Londens landhuis af te handelen. Na verloop van tijd merkt hij dat de griezelige graaf er vreemde gewoonten op na houdt, zoals het drinken van mensenbloed. Ternauwernood weet hij te ontsnappen.”

Méér van de achterflap van deze hernieuwde uitgave van een klassieker ga ik niet overtypen want die verraadt het ganse verhaal en geeft trouwens zelfs compleet foute informatie, wat mijn hekel aan achterflappen enkel versterkt.

Bon, het verhaal. Dat is eigenlijk flinterdun, zoals griezelverhalen zo vaak zijn. Moest iemand in deze eeuw een soortgelijk verhaal produceren, zou hij weggefloten worden en nog niet eens de drukker halen. Stoker had het geluk dat zo’n verhaal nog niet eerder gepubliceerd was en het zo nauw aansluit bij het bijgeloof van zijn tijd. Door het populaire karakter en de vele religieuze uitwijdingen en de weinig kunstzinnige teksten kan het trouwens nauwelijks ‘literatuur’ genoemd worden, waarschijnlijk is het daarom ook niet terug te vinden in mijn bijbel ‘Literaire verbeelding’.

Typerend voor Stokers tijd is de ongelooflijk religieuze visie, het goede versus het kwade, wat de personages wel goed van pas komt in de vorm van crucifixen en hosties e.d. om tegen hun vijand te vechten. Nog typisch is de conservatieve, neerbuigende houding van mannen tegenover vrouwen. Zo wordt ergens letterlijk gezegd door de geweldige professor Van Helsing (en ik citeer): “Ah, die fantastische madame Mina! Ze heeft het brein van een man, van een zeer begaafd man, en het hart van een vrouw.” Alsof vrouwen níet begaafd kunnen zijn! Zulke opmerkingen worden over het ganse boek gemaakt, stereotypen te over dus.

Stoker maakt gebruik van de dagboeken van de verschillende personages om zijn verhaal te vertellen. Hij let er wel voor op geen enkele gebeurtenis twee keer te verhalen dus zo sluiten de verschillende dagboekfragmenten netjes op elkaar aan.

Ik ga niet zeggen dat u dit boek gelezen móet hebben, maar ‘t doet deugd om een ouder griezelverhaal te lezen en te weten waar alle Griezelbussen en Stephen Kings van deze tijd vandaan komen.

* 8/10 *

Nieuwe maan – Stephenie Meyer

Achterflap: “Voor Bella Swan is slechts één ding belangrijker dan het leven zelf: Edward Cullen. Maar verliefd zijn op een vampier is nog veel gevaarlijker dan ze ooit had kunnen denken. Edward heeft Bella al eens gered uit de klauwen van een slechte vampier, maar nu hun gewaagde relatie alles wat hen lief is bedreigt, komen ze pas echt in de problemen.”

Die achterflap slaat echt nergens op. Bella, lieve Bella, wordt in het begin van dit tweede Twilightdeel door Edward gedumpt. Hij en zijn familie zoeken andere oorden op en ze laten arme Bella alleen achter. En dat terwijl de bloeddorstige Victoria daar nog ergens rondzwerft. En plots stikt het in dat saaie dorpje ook nog eens van de weerwolven, ‘s vampiers grootste vijand. Uiteraard blijkt één van haar aanbidders (want die heeft ze blijkbaar genoeg), de in den beginne zonnige Jacob, één van hen te zijn. Klaar om haar met zijn stoere brede borstkas te beschermen tegen die boze vampiers! O dilemma: Edward-Jacob, vampier-weerwolf? Edward keert net op tijd terug in haar leven om de keuze voor haar makkelijker te maken. Terwijl die saaie sufkop haar niet eens in een vampier wil veranderen! (Maar ik vermoed dat Meyer dat wil behouden als climax voor het vierde en laatste deel. Als het al gaat gebeuren.)

Maar dat dat kieken van een Bella op ‘t einde zijn huwelijksaanzoek bijna afwijst, kan er bij mij niet in.

Bon, dit tweede deel was nog steeds meeslepend, maar te veel toevalligheden in één verhaal. Hoog tijd dat Bella verandert zodat ik eindelijk te weten kan komen hoe vampiers seks hebben. En hoe zit dat als Bella, momenteel immers nog mens en vrouw zijnde, menstrueert? Dan verscheuren die bloedzuigers haar toch metéén?
Zou Meyer ergens een FAQ over haar vampiers hebben?

Twilight – Stephenie Meyer

Achterflap: Als Isabella Swan naar het regenachtige Forks verhuist en de mysterieuze en aantrekkelijke Edward Cullen ontmoet, neemt haar leven een spannende en beangstigende wending. Edward, met zijn krijtwitte huid, gouden ogen, betoverende stem en bovennatuurlijk gave, is zowel onweerstaanbaar als ongenaakbaar. Tot nog toe heeft hij zijn ware identiteit verborgen weten te houden, maar Bella is vastbesloten achter zijn duistere geheim te komen.

Gelezen omdat ik zo nieuwsgierig was naar hoe terecht de hele hele mediaheisa rond dit moderne vampierenverhaal is. De ene is er héél lovend over, de ander kon het boek niet uitstaan; de meningen zijn verdeeld maar iedereen heeft er wel één. Ik was vanaf bladzijde 1 compleet weg van Bella. Misschien omdat ik mijn hart altijd verlies in liefdesverhaaltjes; kan er niet aan doen, ze slepen me mee, ik word het hoofdpersonage dat den prooi valt aan die allesoverheersende liefde en niemand die me dan nog tegenhoud om het boek in één ruk uit te lezen.
Dat je uit de laatste zinnen niet kunt afleiden of Edward Bella nu gebeten heeft of niet, ergerde mij mateloos. Gelukkig bracht de film (en het lezen van de achterflap van het vervolg) meer opheldering.
Leest vlot weg en is heerlijk romantisch soms!!

* 8/10 *

De kus van de vampier – Ellen Schreiber

“Raven, wat wil jij later worden?” vroeg juffrouw Haring, en haar groene ogen boorden zich dwars door me heen. Ik zei niets. “Actrice?” Ik schudde mijn hoofd. “Dokter?” “Nee… Ik, eh…” stamelde ik. “Stewardess misschien?” “Jakkes!” was mijn reactie. “Wat dan?” vroeg ze geërgerd. Nog even dacht ik na: “Ik wil een… een…” “Ja?”
“Ik wil een… vampier worden!” riep ik uit. Tot grote schrik en verbazing van juffrouw Haring en mijn klasgenootjes. Eventjes dacht ik dat ze in de lach zou schieten, en misschien wilde ze dat ook wel, maar net op tijd herinnerde ze zich dat ze kleuterjuf was. Ze zette me dus gewoon in de hoek.

Door een teveel aan oude griezelfilms in haar kindertijd, droomt Raven ervan om vampier te worden. Als ze 16 is, wordt het griezelige huis op de heuvel in haar oersaaie dorp plots weer bewoond, en wel door een zeer bleke familie, met een 17-jarige zoon… Ze besluit op onderzoek uit te gaan en het huis binnen te dringen. Als ze oog in oog komt te staan met de jonge ‘vampier’, is ze volledig verkocht, i.e. smoorverliefd! Dan gaat de bal aan het rollen in het op roddels beluste dorpje…

Dit jeugdboek had ik nu eens nog niet gelezen si Kan eens goed doen, alsof ikzelf weer op de middelbare school zit… Een verhaal over vriendschap, anders zijn en aanvaard worden.