Notendop – Ian McEwan

Trudy is hoogzwanger en woont in een enorm oud huis in Londen – toevallig in dezelfde buurt als de moeder van Lily in het boek dat ik er vlak voor las – waar ze haar echtgenoot heeft uitgezet met het excuus dat ze “ruimte” nodig heeft. De arme man heeft er geen idee van dat ze samenhokt met haar minnaar Claude. Of dat denkt ze toch. In haar buik roert de ongeboren baby zich en legt zijn nieuwsgierig oor te luisteren, want zijn toekomstige moeder beraamt een plan om zijn toekomstige vader voorgoed uit de weg te ruimen. Ha.

Het boek trok mijn aandacht omwille van twee dingen. Eén: het vertelstandpunt. Een foetus, die hoor je niet elke dag een verhaal vertellen, wel? Dat maakt het speciaal omdat die natuurlijk niks kan zien, maar wel horen en kan aanvullen met de gevoelens van zijn moeder, met wie hij immers een nauwe band heeft (letterlijk dus dan hé).
Twee: Ian McEwan. Met die mens heb ik – als schrijver, want persoonlijk ken ik hem natuurlijk niet – een haat-liefdeverhouding. Boetekleed is zo’n boek dat me altijd zal bijblijven (of dan toch bepaalde scènes), Suikertand vond ik vreselijk, Aan Chesil Beach idem maar The Children Act dan weer goed. Dus het was even afwachten wat ik van Notendop zou vinden.

De overpeinzingen van de veel te intelligente foetus – te veel naar radioprogramma’s en podcasts en de poëzie van zijn vader geluisterd, jaja – wijden soms te ver uit en gaven me het gevoel bladvulsel te zijn: het is immers een erg dun boek, en het verhaal had niet verder kunnen uitgesmeerd worden dan de onvermijdelijke geboorte, natuurlijk. Dus. Hoefde niet per se voor mij.

Anderzijds vind ik dat klein manneke – want uiteindelijk ís hij dat ook hé – wel cute. Zoals hij de wereld observeert en hoort hoe zijn eigen moeder over hem denkt – en vooral niet over hem denkt – het is bij momenten vertederend en dan weer hartverscheurend. Waar haalt hij de wijsheid vandaan om te denken en uiteindelijk ook te handelen als een volwassene? Zou het écht zo zijn dat foetussen alles horen en voelen in de baarmoeder, maar dat na de bevalling gaandeweg vergeten (zoals iedereen weinig herinneringen overhoudt aan zijn baby- en kleutertijd)?
O ja: mocht je als vrouw erover denken om alcohol te drinken tijdens je zwangerschap: lees dit boek en je verandert wel van gedacht.

4sterren omwille van het speciale vertelstandpunt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s