The Atomic Weight of Love – Elizabeth J. Church

Toen ik dit boek als volgende uit de kast nam, wist ik het zeker: weeral zo’n flauwe roman, een miskoop. Ik kon me zelfs niet herinneren wat me in de boekhandel zo had aangetrokken tot de kaft of de flaptekst van het boek.

Hoofdpersonage Meridian is goed op weg naar een ornitologische carrière wanneer ze haar studies afbreekt om haar nieuwbakken maar veel oudere echtgenoot Alden, een gevierd wetenschapper, te volgen naar New Mexico, waar hij in het uiterste geheim meewerkt aan de atoombom. Ook na de oorlog is verder onderzoek vereist en kan Meridian haar opleiding niet vervolledigen. Anders dan andere vrouwen van haar leeftijd voelt zij er niets voor om moeder te worden maar vrouwen in die tijd werkten niet, dus vult ze haar dagen met het bestuderen van een kraaienkolonie in de bossen rond het stadje. Daar ontmoet ze de veel jongere en vrijgevochten Vietnam-veteraan Clay met wie ze een gepassioneerde affaire begint.

Mijn god wat heb ik me geërgerd aan Meridian en, in het algemeen, aan de vrouw in de jaren 50 en 60. Zó afhankelijk van hun echtgenoot. Zo saai. Zo weinig ondernemend. Zo totaal niet bezig met hun eigen geluk. Zelfs wanneer haar echtgenoot haar nog amper bekijkt en het niet meer dan normaal vindt dat ze haar leven voor het zijne heeft opgeofferd, komt ze niet in opstand, gaat ze de confrontatie niet aan. En wanneer ze dan eindelijk heeft beslist om hem te verlaten, wordt hij plots ernstig ziek en besluit ze toch maar bij hem te blijven om hem te verzorgen want ze zijn immers getrouwd… Ik wou haar echt een mot in haar gezicht verkopen. Zelfs toen Alden uiteindelijk stierf, ging ze Clay nog steeds niet achterna. Nee nu ging madam eindelijk denken aan een eigen carrière en dat moest per se in die onooglijke stad in New Mexico gebeuren, ver weg van echte liefde. Roloog.
Ik als moderne vrouw  kon Meridians keuzes en vooral gelatenheid – ‘het is nu eenmaal zo’ – echt moeilijk begrijpen, ook al weet ik dat het in die tijd allemaal niet evident was om een intelligente vrouw te zijn.

Om maar te zeggen dat ik heel erg opging in alles. De schrijfster weet zoveel rake beschrijvingen in het verhaal te stoppen – van vogels, van gebeurtenissen – dat ik niet anders kon dan er helemaal door meegesleept te worden. Nochtans miste het verhaal hier en daar vlotheid, omdat de stukjes niet mooi op elkaar aansluiten, met nu weer grotere hiaten in de tijdssprongen en dan weer kleinere.
Ik las het boek in het Engels, waardoor ik alle vogelnamen die erin voorkomen had moeten gaan opzoeken maar dat was op den duur te veel van het goede dus probeerde ik me aan de hand van de beschrijvingen zo maar een voorstelling te maken van het beestje in kwestie.

Een onverwacht mooie roman over liefde en je eigen keuzes leren maken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s